Son günlerde kişisel yoğunluklarım var.Neyin ne olduğunu kavramakta güçlük çekiyorum.duygularım ve mantığım çatışıyor.Hatta acıyla sarsılıyor.Mantığımın sesini dinlemeye çalıştıkça yüreğim ağlıyor.Son günlerde yaşıyorken yarım kalanları ve yaşamak isteyipte yaşayamadıklarımı kabullenmeye çalışıyorum.Çok zor biliyormusun ? . Bu çok zor......

     Bilirsin mutluluğu yağmurlara benzetirim.Varlığının Varlığıma karıştığı yaşanmışlıklar vardıya hani yarım kalmadan önce yaşanan yaşanmışlıklar.; Kendimizi kapıp koyverdiğimiz zamanlar, hani varlığının varlığımla ayakta durduğunu söylediğin zamanlar, hani yarım kalmadan önce....İşte o zamanlar seninle sırılsıklamdım.Oysa şimdi bir damla suya hasretim.Öylesine kuruyum ki sonbahar yaprakları gibi, ve rüzgarlar öylesine acıtıyorki beni mutsuzum yüreğim ağlıyor,...Ben ağlıyorum,.. Son günlerde günün aydınlığını anlamıyor güneşin sıcaklığını hissetmiyorum.Gündüz geceden farksız; geceler ise zifiri karanlık. Eskiden karanlıkları severdim.çünkü karanlıkları seninle solumak ve aydınlatmak vardı; hani yarım kalmadan önce....

     Son günlerde kendim gibi davranamıyorum.Sen dahil herkesten içimde kopan fırtınaları gizlemeye; yüreğimin yangınlarını gizlemeye çalışıyorum.Sana anlatmak isteyipte anlatamadıklarımı yine sevmediğim gecelere anlatıyorum.son günlerde her geçen gün yaşamdan ve kendimden koptuğumu hissediyorum.Yaşamdan ve kendimden koptukça sana daha çok bağlanıyor ama senden kopamıyorum.Son günlerde herkesten ve her şeyden kaçıyorum.Kendimden bile.... Senden kaçamıyorum....Kendimden vazgeçtim..Senden geçemiyorum...Ben yine sevmediğim gecelere haykırıyorum.. :

    SENİ ÇOK SEVİYORUM .... SENİ ÇOK SEVİYORUM ve SENİ ÇOK SEVİYORUM.....